W EU mamy w określone w prawie cztery główne procedury rejestracji leków. Są to zaczynając od najmniejszego zasięgu: procedura narodowa dotycząca pojedynczych krajów, procedury rejestracji w kilku krajach jednocześnie - procedura MRP i DCP oraz najwyższa w tej hierarchii procedura centralna polegająca na rejestracji leku od razu we wszystkich krajach EU.

Procedura centralna odbywa się w Europejskiej Agencji Leków EMA w Londynie, aczkolwiek sama ocena dokumentacji i badań jest realizowana przez wyselekcjonowane do danego procesu agencje narodowe poszczególnych krajów członkowskich.

Z procedurą tą związane są największe obwarowania proceduralne i największe koszty jednostkowe (opłaty za samo złożenie dokumentacji do oceny mogą wynosić 250 tysięcy Euro, a może to być jest to jedynie niewielka część kosztów całej procedury, gdy w grę wchodzić będzie dodatkowe doradztwo naukowe, inspekcje miejsc wytwarzania i inne działania w trakcie procedury dopuszczenia do obrotu), ale z drugiej strony skutkuje ona dopuszczeniem leku w całej EU (decyzje o dopuszczeniu do obrotu wydawana jest przez Komisję Europejską) i w porównaniu do rejestracji w procedurach EU w bardzo wielu krajach jednocześnie koszty mogą być zbliżone. Dodatkowo dla pewnych grup leków oraz w przypadku niewielkich firm, które uzyskały status SME możliwe jest ubieganie się o częściowe odstąpienie od opłat.

Problemem dla szerszego wykorzystania tej procedury jest jednak jej skomplikowanie i związana z tym stosunkowo niewielka liczba produktów, które mogą być procedowane w każdym roku (sama procedura trwa zwykle około roku). Z tego też względu priorytetowy status mają tu leki innowacyjne (nowe substancje czynne) i nowe terapie wprowadzane zwykle przez największe firmy farmaceutyczne. Co więcej, zgodnie z prawem EU procedura ta jest obligatoryjna dla nowych leków z określonych grup terapeutycznych takich jak onkologia, terapia HIV, cukrzycy, chorób otępiennych (np. choroba Alzheimer'a) i leki wytwarzane przy użyciu nowych technologii takich jak np. rekombinacja DNA. Z tych względów udział tej procedury w rejestracji leków generycznych jest znikomy.