Wraz z koncepcją wspólnego europejskiego rynku i związanego z tym swobodnego przepływu towarów w ramach wspólnoty,, pojawiła się możliwość dystrybucji leku pomiędzy krajami. Przy równoległym zróżnicowaniu cen produktów leczniczych w różnych krajach otworzyło to drogę do procesu importu równoległego. Proces polega na zakupie leku w hurtowniach w jednym kraju i sprzedaży w innym, dając w ten sposób możliwość importerom równoległym sprzedaży leków równolegle do podmiotów posiadających "zwykłe" dopuszczenia do obrotu (tzn. wydane w procesie rejestracji leków).

Działalność w zakresie importu równoległego wymaga uzyskania pozwolenia na import w danym kraju lub dla produktów centralnych w Europejskiej Agencji Leków, przy spełnieniu zapisanych w prawie warunków o podobieństwie produktów w obu krajach. Pomimo, że proces importu równoległego jest zapisany w prawie europejskim i jest usankcjonowany przez wyroki Trybunału Sprawiedliwości, jednak wiele kwestii związanych z ochroną własności intelektualnej i przemysłowej firm wytwarzających leki nie jest precyzyjnie określone w prawie, co często owocuje sporami pomiędzy importerami równoległymi, a producentami leków rozstrzyganymi w ETS.

W Polsce kwestiami importu równoległego zajmuje się Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych.